środa, 25 stycznia 2012
W naszym sąsiedztwie znajdują się miliardy planet!
Każda gwiazda w naszej galaktyce ma co najmniej jedną własną planetę - uważają naukowcy. Jeśli rzeczywiście tak jest, to planet w naszym najbliższym kosmicznym sąsiedztwie są miliardy.
Astronomowie obserwowali niebo dzięki metodzie mikrosoczewkowania grawitacyjnego. Polega ono na tym, że światło wysyłane przez odległe gwiazdy czy planety ugina się w pobliżu innych masywnych gwiazd. To tak, jakby naukowcy mieli do dyspozycji naturalne
W wyniku 40 takich obserwacji w ostatnim czasie astronomowie odkryli kolejne planety pozasłoneczne. Wyliczyli także, że w naszej galaktyce każda gwiazda ma co najmniej jedną swoją planetę, i że tych planet jest około dziesięciu miliardów. W ciągu ostatnich 20 lat zaobserwowano około 700 planet pozasłonecznych - kilka z nich bardzo podobnych do Ziemi.
Astronomowie obserwowali niebo dzięki metodzie mikrosoczewkowania grawitacyjnego. Polega ono na tym, że światło wysyłane przez odległe gwiazdy czy planety ugina się w pobliżu innych masywnych gwiazd. To tak, jakby naukowcy mieli do dyspozycji naturalne
W wyniku 40 takich obserwacji w ostatnim czasie astronomowie odkryli kolejne planety pozasłoneczne. Wyliczyli także, że w naszej galaktyce każda gwiazda ma co najmniej jedną swoją planetę, i że tych planet jest około dziesięciu miliardów. W ciągu ostatnich 20 lat zaobserwowano około 700 planet pozasłonecznych - kilka z nich bardzo podobnych do Ziemi.
poniedziałek, 23 stycznia 2012
Najdalcza z galaktyk
10 miliardów lat świetlnych od Ziemi zespół z Massachusetts Institute of Technology (MIT) odkrył galaktykę karłowatą. To najdalej położony znany nam obiekt tego typu – donosi dzisiejsze „Nature”. Galaktyka zbudowana jest z tzw.
Karłowata galaktyka I Zwicky 18 znajduje się 59 mln lat świetlnych od Ziemi. To jedynie przykładowe zdjęcie galaktyki tego typu Zespół z MIT odkrył karłowatą galaktykę 10 mld. lat świetlnych od Ziemi. To jak dotąd najbardziej odległy znany nam obiekt tego typu.
Karłowata galaktyka I Zwicky 18 znajduje się 59 mln lat świetlnych od Ziemi. To jedynie przykładowe zdjęcie galaktyki tego typu Zespół z MIT odkrył karłowatą galaktykę 10 mld. lat świetlnych od Ziemi. To jak dotąd najbardziej odległy znany nam obiekt tego typu.
niedziela, 22 stycznia 2012
Chińska ofensywa w Kosmosie:)
W ciągu następnych 5 lat Chiny chcą wystrzelić laboratoria kosmiczne, satelity, statki załogowe i przygotować się do budowy stacji kosmicznej – poinformowały media, przedstawiając chiński plan podboju Kosmosu.
piątek, 20 stycznia 2012
USO-niezidentyfikowane obiekty podwodne
Dwie trzecie powierzchni naszej planety pokrywają wody i byłoby bardzo dziwne, gdyby nie pojawiały się tam dziwne światła i obiekty. Jest wiele doniesień laocznych świadków pochodzących z różnych krajów i różnych okresów opisujących bliskie spotkania nad rzekami, jeziorami oraz na morzach i oceanach całego świata. I tak na przykład zgodnie z tym, co podała jedna z holenderskich gazet w sierpniu 1954 roku, kapitan Jan Boś doniósł, że w czasie rejsu statkiem Groot Beer z Amster- iamu do Nowego Jorku zaobserwowano dziwny obiekt w kształcie księżyca, który wyłonił się z oceanu w odległości około 90 mil (166,5 km) na wschód od latami Cape 3od. Kil obiektu świecił światłami, które zdawały się być rozmieszczone na jego erawędzi. Jego prędkość określono jako fantastyczną.
l września 1957 roku dwaj policjanci zauważyli, jak z wody w pobliżu Porthcawl yynurza się coś, co początkowo przypominało palący się statek. Obiekt ten znajdował się w kierunku na Ilfracombe nad Kanałem Brystolskim i początkowo wyglądał jak asnoczerwona poświata, która urosła wkrótce do rozmiarów Księżyca w pełni. W poprzek tarczy widać było czarną zygzakowatą linię. Po wzniesieniu się wysoko w górę ta ognista kula wystrzeliła z niezwykłym przyspieszeniem w towarzystwie dwóch świateł kierując się w stronę Atlantyku.
Kiedy statek badawczy należący do Instytutu Oceanograficznego Woods Hole sondował głębiny wodne rozciągające się wokół Puerto Rico, jego hydrofony uchwyciły dziwne dźwięki, zaś ich wykresy ukazały się na sprzężonych z nimi oscyloskopach. Przebywający na statku naukowcy byli tym bardzo zdziwieni, bowiem ten dźwięk powtarzał się w nieregularnych odstępach aż do głębokości 9140 metrów. Ta głębo- kość wykluczała obecność łodzi podwodnej lub jakiegokolwiek innego znanego obiektu podwodnego. Kiedy przekodowano później zapis tego dźwięku na komputerowe karty perforowane i wprowadzono go do komputera, okazało się, że pochodzą one od śruby obracającej się z prędkością od 100 do 180 obrotów na minutę. Mimo trwającej wiele dni analizy tych dźwięków oceanolodzy odrzucili ostatecznie możliwość, że była to nieznanego typu łódź podwodna, i nadali jego źródłu nazwę „zwierzę o 180 obrotach na minutę".
l września 1957 roku dwaj policjanci zauważyli, jak z wody w pobliżu Porthcawl yynurza się coś, co początkowo przypominało palący się statek. Obiekt ten znajdował się w kierunku na Ilfracombe nad Kanałem Brystolskim i początkowo wyglądał jak asnoczerwona poświata, która urosła wkrótce do rozmiarów Księżyca w pełni. W poprzek tarczy widać było czarną zygzakowatą linię. Po wzniesieniu się wysoko w górę ta ognista kula wystrzeliła z niezwykłym przyspieszeniem w towarzystwie dwóch świateł kierując się w stronę Atlantyku.
Kiedy statek badawczy należący do Instytutu Oceanograficznego Woods Hole sondował głębiny wodne rozciągające się wokół Puerto Rico, jego hydrofony uchwyciły dziwne dźwięki, zaś ich wykresy ukazały się na sprzężonych z nimi oscyloskopach. Przebywający na statku naukowcy byli tym bardzo zdziwieni, bowiem ten dźwięk powtarzał się w nieregularnych odstępach aż do głębokości 9140 metrów. Ta głębo- kość wykluczała obecność łodzi podwodnej lub jakiegokolwiek innego znanego obiektu podwodnego. Kiedy przekodowano później zapis tego dźwięku na komputerowe karty perforowane i wprowadzono go do komputera, okazało się, że pochodzą one od śruby obracającej się z prędkością od 100 do 180 obrotów na minutę. Mimo trwającej wiele dni analizy tych dźwięków oceanolodzy odrzucili ostatecznie możliwość, że była to nieznanego typu łódź podwodna, i nadali jego źródłu nazwę „zwierzę o 180 obrotach na minutę".
czwartek, 5 stycznia 2012
Czy dzięki czarnym dziurom możemy się przenieść do wszechświata równoległego?
Naukowcy nie od dziś starają się wyjaśnić naturę czarnych dziur. Obiekty te pozostają jednak niezmiennie jedną z największych tajemnic wszechświata.
Eksperci z Centrum Astrokosmicznego Instytutu Fizyki Rosyjskiej Akademii Nauk wykonali doświadczenie, które miało stanowić swoistą symulację czarnej dziury i pozwolić spojrzeć na procesy, które dokonują się w jej "wnętrzu". Zdaniem naukowców, ich odkrycie pozwala nam zrozumieć pochodzenie naszego wszechświata. W czasie próby udało się ustalić, że substancja, która dostaje się do wnętrza czarnej dziury, przekształcana jest w ogromną ilość energii grawitacyjnej i prowadzi do powstania nowego wszechświata po drugiej stronie dziury.
Eksperci z Centrum Astrokosmicznego Instytutu Fizyki Rosyjskiej Akademii Nauk wykonali doświadczenie, które miało stanowić swoistą symulację czarnej dziury i pozwolić spojrzeć na procesy, które dokonują się w jej "wnętrzu". Zdaniem naukowców, ich odkrycie pozwala nam zrozumieć pochodzenie naszego wszechświata. W czasie próby udało się ustalić, że substancja, która dostaje się do wnętrza czarnej dziury, przekształcana jest w ogromną ilość energii grawitacyjnej i prowadzi do powstania nowego wszechświata po drugiej stronie dziury.
niedziela, 1 stycznia 2012
Burza słoneczna
Wg zapowiedzi naukowców, końcówka bieżącego roku może być bardzo niespokojna. Eksperci przestrzegają przed konsekwencjami burzy, która miała miejsce w ostatnich dniach grudnia na powierzchni Słońca. Może ona skutecznie zakłócić świętowanie nadejścia Nowego Roku.
Z takiego obrotu spraw cieszą się jedynie miłośnicy obserwacji nieba. Burza słoneczna spowoduje bowiem pojawienie się zorzy polarnej. Jeśli niebo nie ulegnie zachmurzeniu, można się spodziewać spektakularnych efektów, z którymi nie mogą się równać nawet najbardziej efektowne pokazy sylwestrowych fajerwerków.
Z takiego obrotu spraw cieszą się jedynie miłośnicy obserwacji nieba. Burza słoneczna spowoduje bowiem pojawienie się zorzy polarnej. Jeśli niebo nie ulegnie zachmurzeniu, można się spodziewać spektakularnych efektów, z którymi nie mogą się równać nawet najbardziej efektowne pokazy sylwestrowych fajerwerków.
No i powrót do codzienności:)
Życzę wszystkim udanego 2012 roku i żeby was kometa czy tam meteoryt nie pacną:)
sobota, 31 grudnia 2011
kilka faktów o kosmosie
1.Kwazary
.światło tych zagadkowych obiektów dociera do nas z najodleglejszych części wszechświata, pomagając naukowcom dowiedzieć się czegoś więcej o początkowych etapach istnienia. Dowiedzieli się oni, że kwazar to tak naprawdę ogromna galaktyka, w centrum której znajduje się potężna czarna dziura. Te obiekty potrafią emitować nawet 1000 razy więcej energii niż cała galaktyka Drogi Mlecznej.
2.Lekkie planety
W szkole zapewne obiło ci się o uszy, że istnieją planety gazowe, ale czy wiedziałeś, że np. taki Saturn mógłby dryfować w wodzie? Gęstość planety wynosi 0,687g/cm3, natomiast wody 0,998g/cm3. Saturn byłby więc świetną kaczuchą w największej wannie wszechświata.
3.Dodatkowy księżyc?
W 1986 roku Duncan Waldron odkrył asteroidę krążącą wokół Słońca po eliptycznej orbicie i naśladującą ziemską rotację. Jako że sprawiała wrażenie podążającej za Ziemią, nazywano ją czasem Drugim Księżycem. Od tamtej pory odkryto jeszcze co najmniej trzy podobne obiekty.
4.Diamentowa gwiazda
W 2004 roku astronomowie odkryli gwiazdę, której wnętrze jest tak naprawdę ogromnym diamentem. To bryła skrystalizowanego węgla o średnicy 1500 km i szacowanej wadze... 10 kwadrylionów karatów. W skali kosmicznej gwiazda znajduje się dosyć blisko nas, bo oddalona jest o 50 lat świetlnych. Elizabeth Taylor już szykuje się do testów na astronautę.
Podobało się?
.światło tych zagadkowych obiektów dociera do nas z najodleglejszych części wszechświata, pomagając naukowcom dowiedzieć się czegoś więcej o początkowych etapach istnienia. Dowiedzieli się oni, że kwazar to tak naprawdę ogromna galaktyka, w centrum której znajduje się potężna czarna dziura. Te obiekty potrafią emitować nawet 1000 razy więcej energii niż cała galaktyka Drogi Mlecznej.
2.Lekkie planety
W szkole zapewne obiło ci się o uszy, że istnieją planety gazowe, ale czy wiedziałeś, że np. taki Saturn mógłby dryfować w wodzie? Gęstość planety wynosi 0,687g/cm3, natomiast wody 0,998g/cm3. Saturn byłby więc świetną kaczuchą w największej wannie wszechświata.
3.Dodatkowy księżyc?
W 1986 roku Duncan Waldron odkrył asteroidę krążącą wokół Słońca po eliptycznej orbicie i naśladującą ziemską rotację. Jako że sprawiała wrażenie podążającej za Ziemią, nazywano ją czasem Drugim Księżycem. Od tamtej pory odkryto jeszcze co najmniej trzy podobne obiekty.
4.Diamentowa gwiazda
W 2004 roku astronomowie odkryli gwiazdę, której wnętrze jest tak naprawdę ogromnym diamentem. To bryła skrystalizowanego węgla o średnicy 1500 km i szacowanej wadze... 10 kwadrylionów karatów. W skali kosmicznej gwiazda znajduje się dosyć blisko nas, bo oddalona jest o 50 lat świetlnych. Elizabeth Taylor już szykuje się do testów na astronautę.
Podobało się?
Zagrożona Kossa!
Fossa to drapieżny ssak endemiczny występujący na Madagaskarze. Należy do gatunków zagrożonych wyginięciem i znajduje się pod ochroną. Fossy zostały przedstawione jako czarny charakter w pierwszej części kultowego filmu „Madagaskar”.
Zwierze zamieszkuje tereny zalesione na wyżynach i nizinach. Fossa osiąga 60-85 cm długości, jej ogon mierzy podobnie, jest bardzo szczupła. Jej sierść jest brązowa. Długość życia fossy osiąga nawet 60 lat. Doskonale i szybko porusza się po drzewach. Jest tak samo aktywna w dzień, jak i w nocy, chociaż bardziej lubi nocne wyprawy. Jest mięsożerna, żywi się przede wszystkim lemurami, które również znikają z powierzchni ziemi. Oprócz lemurów fossa zjada owady, a także poluje na kury, zakradając się do ludzkich osad jak nasz polski lis czy kuna. Jest to największy drapieżnik żyjący na Madagaskarze, nie mający sobie równych, sprytny i przebiegły. Poluje samotnie, bez świadków.
W Polsce parkę foss można spotkać we Wrocławskim zoo, które przybyły z Anglii i Niemiec w marcu 2009 roku.
Zwierze zamieszkuje tereny zalesione na wyżynach i nizinach. Fossa osiąga 60-85 cm długości, jej ogon mierzy podobnie, jest bardzo szczupła. Jej sierść jest brązowa. Długość życia fossy osiąga nawet 60 lat. Doskonale i szybko porusza się po drzewach. Jest tak samo aktywna w dzień, jak i w nocy, chociaż bardziej lubi nocne wyprawy. Jest mięsożerna, żywi się przede wszystkim lemurami, które również znikają z powierzchni ziemi. Oprócz lemurów fossa zjada owady, a także poluje na kury, zakradając się do ludzkich osad jak nasz polski lis czy kuna. Jest to największy drapieżnik żyjący na Madagaskarze, nie mający sobie równych, sprytny i przebiegły. Poluje samotnie, bez świadków.
W Polsce parkę foss można spotkać we Wrocławskim zoo, które przybyły z Anglii i Niemiec w marcu 2009 roku.
Tygrys jest zagrożony!
Tygrys jest dużym drapieżnym ssakiem, należącym do rodziny kotowatych. Obecnie należy do gatunków objętych ochroną, którym grozi wymarcie spowodowane tępieniem tygrysów przez ludzi.
Zwierzęta te występują przede w Azji, najwięcej tych dzikich kotów można spotkać w Indiach, gdzie uważane są za zwierzęta święte. Tygrysy mogą osiągnąć na nawet 3 metry długości i ważyć ponad 300 kg. Palce tygrysów zakończone są ostrymi pazurami, które potrafi schować i wysunąć w razie potrzeby. Pazury są jego największą bronią. Jest bardzo silnym zwierzęciem, doskonale się porusza i zakrada, biega nawet z prędkością 60km/g, jest także doskonałym pływakiem. Skacze bardzo wysoko i bardzo daleko, trzymając w paszczy swoją zdobycz. Tygrys ma także świetnie rozwinięte uzębienie. Jego najlepiej rozwiniętym zmysłem jest słuch, natomiast węch już nie tak bardzo. Drapieżnik ten potrafi również rozpoznawać kształty w ciemnościach. Kolor sierści zależy od podgatunku oraz pory roku. Najczęściej są żółte lub czerwonopomarańczowe z czarnymi pręgami, brzuch jest biały, występują również białe, czarne i niebieskie. Jest zwierzęciem mięsożernym i poluje na wszystko niezależnie od wielkości.
Największym zagrożeniem tygrysa jest człowiek. Kłusuje on na te zwierzęta ze względu na ich futro oraz na potrzeby chińskiej medycyny ludowej. Oprócz tego człowiek zabija te drapieżniki z powodu ich ataków na ludzi. Ich naturalnym zagrożeniem są inne zwierzęta, które bronią się przed śmiercią z łap drapieżcy aż wysoka śmiertelność wśród młodych tygrysów.
Zwierzęta te występują przede w Azji, najwięcej tych dzikich kotów można spotkać w Indiach, gdzie uważane są za zwierzęta święte. Tygrysy mogą osiągnąć na nawet 3 metry długości i ważyć ponad 300 kg. Palce tygrysów zakończone są ostrymi pazurami, które potrafi schować i wysunąć w razie potrzeby. Pazury są jego największą bronią. Jest bardzo silnym zwierzęciem, doskonale się porusza i zakrada, biega nawet z prędkością 60km/g, jest także doskonałym pływakiem. Skacze bardzo wysoko i bardzo daleko, trzymając w paszczy swoją zdobycz. Tygrys ma także świetnie rozwinięte uzębienie. Jego najlepiej rozwiniętym zmysłem jest słuch, natomiast węch już nie tak bardzo. Drapieżnik ten potrafi również rozpoznawać kształty w ciemnościach. Kolor sierści zależy od podgatunku oraz pory roku. Najczęściej są żółte lub czerwonopomarańczowe z czarnymi pręgami, brzuch jest biały, występują również białe, czarne i niebieskie. Jest zwierzęciem mięsożernym i poluje na wszystko niezależnie od wielkości.
Największym zagrożeniem tygrysa jest człowiek. Kłusuje on na te zwierzęta ze względu na ich futro oraz na potrzeby chińskiej medycyny ludowej. Oprócz tego człowiek zabija te drapieżniki z powodu ich ataków na ludzi. Ich naturalnym zagrożeniem są inne zwierzęta, które bronią się przed śmiercią z łap drapieżcy aż wysoka śmiertelność wśród młodych tygrysów.
Organizacje
Organizacje ekologiczne mogą być globalne, regionalne, państwowe, lub lokalne. Mogą być kierowane przez rząd, bądź prywatne organizacje obywatelskie (NGO). Niektóre organizacje na rzecz ochrony środowiska, wśród nich Natural Resources Defense Council (Ministerstwo Ochrony Zasobów Naturalnych) i Environmental Defense Fund (Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska w USA), zajmują się wytaczaniem procesów sądowych. Inne grupy dbające o środowisko naturalne, jak na przykład Przyjaciele Ziemi, rozpowszechniają informacje, biorą udział w publicznych posiedzeniach, przeprowadzają kampanie, organizują demonstracje i kupują ziemie pod ochronę. Mniejsze grupy, w tym Wildlife Conservation International (Światowa Organizacja na Rzecz Dzikiej Przyrody w USA), prowadzą badania naukowe nad zagrożonymi gatunkami i ekosystemami. Bardziej radykalne organizacje, jak Greenpeace czy Earth Liberation Front (Front Wyzwolenia Ziemi) używają bezpośrednich metod, by przeciwdziałać aktom zanieczyszczania środowiska. Podczas gdy Greenpeace popiera konfrontacje bez użycia przemocy, podziemny Front Wyzwolenia Ziemi propaguje potajemne niszczenie własności, uwalnianie więzionych lub zagrożonych zwierząt i dopuszcza się innych aktów sabotażu.
Sprawa ochrony środowiska była również tematem Konferencji Organizacji Narodów Zjednoczonych, która odbyła się w 1972 roku w Sztokholmie. Wzięło w niej udział 114 państw. Powołano wtedy Program Narodów Zjednoczonych do spraw Ochrony Środowiska (UNEP). Zorganizowano również Konferencję Narodów Zjednoczonych na temat Środowiska i Rozwoju (Szczyt Ziemi 1992). Do pozostałych organizacji międzynarodowych, wspierających założenia polityki ochrony środowiska zaliczamy Europejską Agencję Środowiska i Międzyrządowy Zespół do spraw Zmian Klimatu.
Sprawa ochrony środowiska była również tematem Konferencji Organizacji Narodów Zjednoczonych, która odbyła się w 1972 roku w Sztokholmie. Wzięło w niej udział 114 państw. Powołano wtedy Program Narodów Zjednoczonych do spraw Ochrony Środowiska (UNEP). Zorganizowano również Konferencję Narodów Zjednoczonych na temat Środowiska i Rozwoju (Szczyt Ziemi 1992). Do pozostałych organizacji międzynarodowych, wspierających założenia polityki ochrony środowiska zaliczamy Europejską Agencję Środowiska i Międzyrządowy Zespół do spraw Zmian Klimatu.
Subskrybuj:
Posty (Atom)